Lieve mam,

Voor de tweede keer naar een gratis vrijdagmiddagconcert gweest. De eerste die ik daar zag, was Jannie. Dacht ik vorige week nog dat ze tegen de tachtig liep; nu denk ik dat ze hoogstens 75 is.
Haar zoons zijn minstens 15 jaar jonger dan ik. Ze kon maar moeilijk geloven dat ik al bijna 64 ben; ik kan er zelf nauwelijks bij.

Nog boodschappen gedaan en kaarten gemaakt met jouw vlinders erop. De eerste aan de bovenbuurvrouw gegeven, omdat ze me twee keer liefdevol had opgevangen. Arjan kwam zowaar spontaan langs. Eigenlijk had ik hem al opgegeven. De enige aan wie ik echt iets heb, zijn Tony en Nicole. Zij laten niet alleen van zich horen als het hen uitkomt.

Kauwgom op je been
Ook weer een goed gekookt em zoveel mogelijk gegeten. Het ging echt goed mam, tot weer dacht aan de dikke spatader die je op je been had, waarvan je zei dat het kauwgom was. Ik geloofde je niet maar het bleek waar. Carine had het laten zitten, omdat je nog maar een paar dagen te leven had. Ik moest weer zo om het beeld huilen mam.
Iedereen wist het, jij incluis maar je wilde het te verdringen, zoals de manipulamt ook doet. Struisvogelpolitiek tot de dood erop volgt. Ik heb voor het eerst in zeven maanden een goede dag gehad heb, niet overwegend bepaald door somberheid verdriet en tranen. Aan een nieuw boek begonnen en het is inmiddels vroeg in de ochtend.

Winterslaap
Ik heb de hele waterkoude winter verslapen; kwam soms drie dagen achtereen mijn bed niet uit, vrijwel zonder te eten, waardoor het idee postvatte om maar helmaal te stoppen met eten en drinken. Ik heb het nog niet doorgezet maar ben er inmiddels van overtuigd dat het te doen is. Ik hoop dat mijn stemmingsverbetering doorzet. In elk geval wordt voor volgende week beter weer voorspeld, zodat ik weer kan gaan fietsen.
Het zal de eerste 500 kilometer niet meevallen de trappers van de ligfiets rond te krijgen.
Ik kom zelfs op mijn vouwfietsje nauwelijks vooruit en als ik val kom ik niet meer zonder hulp op de been. Eogen schuld; ik ben de afgelopen drie maandem feitelijk in winterslaap gegaan waardoor ik bijna geen beenspieren meer overheb. Bovendien speelt mijn hernia aam de rechterkant voortdurend op waardoor mijn goede been nu mijn slechte been geworden is. Eerst maar gaan fietsen en als de spierkracht terug is, kan ik misschien ook weer gaan wandelen. Ik heb geen spijt van drie maanden winterslaap; het bracht me rust en vergetelheid die ik blijkbaar nodig had als opmaat naar deze eerste lichtere dag na jouw dood. Nu moet ik vooral oppassen dat ik me niet schuldig ga voelen over het feit dat ik de komende tijd weer iets meer ruimte voor mezelf krijg.

Benno
Ik heb zelfs twee aandoenlijke filmpjes bekeken, waarop je aan het woord bent en er voor het eerst niet om gehuild. Ik heb ze als test bekeken of ik het droog kon houden en niet om je dichter naar me toe te halen. Mijn vriend Benno is na jouw dood ook weer vaker in mijn gedachten en dichterbij dan ooit, hoewel hij al dertig jaar dood is. Ik zie hem voor me, koester zijn maniertjes en dat troost me. Zoals hij in de verte kon dromen en iets zag wat wij niet konden zien. Geen verdriet meer; hij heeft een teder plekje gekregen in een hoekje van mijn gedachten. Ik hoop dat dat met jou ook zo zal gaan, mocht ik onverhoopt tijd van leven hebben. Het lijkt haast wel alsof ik met Benno het zwaarst denkbare verlies al achter de rug heb. Zo bezien hoef ik ook mijn bindingsangst niet langer te koesteren. Maar misschien juich ik te vroeg en komt er nog een terugslag. In elk geval ben ik de laatste dagen weer iets aangekomen en dat is niet de bedoeling.

Ik geloof niet meer dat ik per se dood wil, maar de liefde nog een keer wil ontmoeten, waarover ik eerder schreef. Ik denk dat het kan, als ik in beweging blijf. De behoefte om je te schrijven ebt niet weg, nog niet. Ondanks alles blijft de leegte even groot en is de zin van verderleven me nog steeds niet duidelijk. Ik haal adem, dus ik besta, zoiets?

Tot later,

Tuur

PS: Voor het eerst ’s nachts kort gehuild uit zelfmedelijden in de gedachte dat ik zonder jou nooit meer gelukkig zal kunnen zijn.