Lieve mam,

Vandaag woog ik voor het eerst minder dan 71 kilo na bijna 48 uur vasten. Vanavond en twee dagen terug goed gegeten, maar het is lang niet genoeg. Ik ben benieuwd als ik weer ga fietsen; of ik dan weer trek krijg. Mijn buik wordt steeds smaller, maar de bolling blijft enigszins. Ik voel al als ik in bed lig dat mijn gewicht verder is gedaald. Dan is mijn buikje weer smaller geworden.

Ik ben benieuwd wanneer ik al mijn buikvet kwijt ben. De afgelopen weken hebben geleerd dat ik ook snel weer aankom, dat wil zeggen: ruim boven 72 kilo zit. Enerzijds geruststellend, maar anderzijds zal het niet makkelijk zijn al mijn buikvet kwijt te raken en zeker niet om het zo te houden.

buikspieroefeningen
Daarvoor zal ik waarschijnlijk naar de 69 kilo toe moeten en buikspieroefeningen doen. Ik ga het afvallen langzamerhand als experiment zien: hoe lang is zinvol en redelijkerwijs haalbaar en vooral houdbaar? Veel meer bewegen dan vasten, zoals ik nu doe, zal het devies zijn, vooral omdat ik op de ligfiets, zowel bovenbeenspieren als buikspieren train.

Bovenbeenspieren
Op mijn bovenbenen en bovenarmen blijft het vet zitten, hoewel de bovenbeenspieren onder de 72 kilo steeds beter zichtbaar worden. Dat belooft nog wat, wanneer ik weer op de ligfiets kruip. In lig-zittende houding gebruik ik veel meer mijn bovenbenen dan op de gewone fiets, dus worden na een paar honderd kilometer trappen
regelrechte sportspieren zichtbaar. Vraag is alleen wanneer ik weer zin heb in fietsen. Ik word op mijn ouwe dag nog een serieus gespierde bodybuilder, mam.

Huizenruil
Vandaag voor het eerst een aanbieding gehad mijn appartementje te ruilen met een Frans echtpaar. Het was maar voor een lang weekend, terwijl ik minstens voor twee weken onder dak wil zijn. Anders ben ik te veel tijd kwijt aan reizen. En wat moet ik in Frankrijk? Ik spreek de taal niet eens en moest mijn antwoord aan hen laten vertalen door een online vertaalmachine. Je weet wel dat ik me in een land waarvan ik de taal niet spreek, dubbel gehandicapt en kwetsbaar voel: Duitsland, Vlaanderen en eventueel Engeland; verder gaan mijn reisdoelen niet. En dan moet ik ook nog zeker zijn dat de ligfiets in de trein mag. Binnen Nederland trek ik de invalidenkaart, maar ik denk niet dat dat in buitenlandse intercities werkt. In Duitsland zijn ze zeer behulpzaam totdat blijkt dat je andermans ruimte hebt ingepikt omdat je geen reservering hebt of voor een andere trein. Allemaal meegemaakt en het geeft een boel opwinding, omdat Duitsers als de dood zijn dat jouw fiets de hunne raakt. Je weet wel; de spreekwoordelijke Duitse kuil in Scheveningen. En waag het niet ongevraagd aan te sluiten bij een Oud-en-Nieuw vuur. Je wordt in alle gastvrijheid weggekeken. Je mag alleen op uitnodiging aansluiten; dat is de Duitse mores en gastvrijheid. Uitgenodigd worden door wildvreemden heb ik ook meegemaakt tijdens mijn fietstocht langs de Oostzee. Tot twee keer zelfs, inclusief liefdesverklaring. Het laatste hoop ik nog eens mee te maken, omdat het me de enige weg lijkt om in dit leven te vervolgen.
Dat heb ik in verschillende bewoordingen opgeschreven sinds je dood.

Eruditie
Makkelijk zal het niet worden, omdat ik ook nog noten op mijn zang heb: ze moet om te beginnen onafhankelijk zijn en de liefde zien als bonus in het leven, me niet opzadelen met een bak aan onverwerkt verleden, zoals in ons gezin het geval was, en ze moet erudiet zijn. Ze moet de eruditie meebrengen die ik altijd heb gemist, uitgezonderd bij mijn vrienden Tim en Nicole. Ik weet dat de impliciete boodschap hiervan is dat jij en je drie jongere kinderen niet erudiet waren. Je zou deze boodschap niet leuk gevonden hebben, want deze gelijk hebben gesteld met het verwijt van domheid en kortzichtigheid. Maar dat geldt niet voor jou, hoewel je intellectueel geen hoogvlieger was. Domme kortzichtigheid kenmerkt wel je drie jongsten. Carine is een aandachtstrekker die stompzinnige opmerkingen maakt, alleen om op te vallen: ‘Waar ligt Enschede?’, vroeg ze aan de verwarmingsmonteur die ik over de vloer had. Als je ook maar iets van zelfrespect hebt, ga je het even Googlen. Je Jongste zoon Robert stemt PVV tegen de Marokkanen in zijn buurt, terwijl hijzelf een Brazilliaanse vrouw heeft. Charlene tenslotte is zo onnoemelijk dom dat ze me onmogelijk maakte bij mijn eigen dementerende vader voor wie ik zorgde, en als ik vervolgens toenadering rond jouw uitvaart tot twee maal toe afwijs, suggereert ze dat ik stal van jouw bankrekening. Alleen maar om te treiteren, zonder dat ze de consequenties overziet.
Ze is ten ene male te kortzichtig om te beseffen dat ze met dit soort wraakacties een ‘way of no return’ inslaat. Dat heb ik haar duidelijk gemaakt toen ik het door jou gemaakte portret van Ché Guevara aan haar afstond. Immoreel als haar vader: jouw gewelddadige ex-man. Theo wist precies wat hij deed toen hij al zijn kinderen onterfde, behalve jouw jongste zoon; zijn immorele evenknie. Zo houdt hij de tweedracht in stand, zelfs over jouw en zijn graf heen. Ik achtte Theo tot veel in staat, maar dit had ik niet zien aankomen en al zeker niet van je jongste zoon die zonder blikken of blozen meer dan 130.000 Euro netto in zijn zak heeft laten glijden. En liever dan dat zijn eigen zus hem beticht van diefstal van haar kindsdeel, verdenkt ze mij van jatten van jouw bankrekening. Ze heeft haar deel van het restgeld inmiddels gekregen, maar liefst éénveertigste van haar halve kindsdeel.
Dan nog heeft haar zoon een verjaardagskaartje gekregen, mede namens jou. Met een vlinder erop die jouw ogen hebben gezien. Uit liefde: mijn liefde voor jou.

Truste mam,

Tuur

PS: Is het toch weer een lange brief geworden. En als laatste dan: Ik ben op zoek naar het nummer van je kleinzoon, Josha, maar heb geen zin de manipulant of de verwijtenmaker te bellen. Probeerde ik je andere kleinzoons. Ze reageerden precies zoals van de millenials verwacht mag worden. Bij Flynn ben ik nog steeds aan het soebatten en heenenweer-appen. Troy heb ik sinds jouw dood twee keer gesproken: de eerste keer stond hij op het punt weg te gaan, vasndaag was hij onderweg ergens heen. Beide keren was hij nauwqelijks bereid me te woord te staan: kortaf, ongeinteresseerd en ongastvrij als zijn vader, zo komt hij over. Intussen heb ik het nummer van Josha nog steeds niet.