Weinig te schrijven (brief aan mijn moeder)

Lieve mam,

Eigenlijk heb ik maar weinig te vertellen vandaag, maar als ik je niet schrijf, heb ik het gevoel dat ik je overgeslagen heb.

Het is zo makkelijk om de telefoon er even bij te pakken en iets van me te laten weten, terwijl ik vroeger de computer ervoor moest aanzetten en er speciaal voor gaan zitten. Nadeel van de smartphone is dat ik maar één vinger heb om mee te typen en veel meer fouten maak dan op het toetsenbord van de bureaucomputer. Groot voordeel is dat ik ook midden in de nacht de telefoon erbij kan pakken als ik een ingeving heb en niet kan slapen. Corrigeren en aanvullen doe ik dan de volgende dag. Jij typte sowieso met één vinger, omdat je geen smartphone had en niet beter kon. Daarom waren je e-mails bijna altijd ultrakort.

Voorjaar
We hebben een prachtig, zonnig voorjaar, mam; dat maakt het leven zonder jou iets draaglijker. Nog steeds kom ik alleen mijn bed uit als ik plannen heb, bijvoorbeeld als ik dringend boodschappen moet doen of naar een lunchconcert wil. Dat doe ik bijna elke vrijdag. Het liefst ga ik alleen, omdat dan de kans het grootst is dat ik iemand tegenkom. Als ik geluk heb, zijn er dan links en rechts plekken vrij waar de liefde van mijn leven zou kunnen gaan zitten. Hoop doet leven, mam. Soms neem ik iemand mee voor de gezelligheid, maar ik ga het liefst alleen. Dat is dus een strategische keuze om tenminste twee plekken in plaats van één naast me vrij te hebben. Dat zeg ik niet hoor als bijvoorbeeld Tony meewil of mijn maatje, Jan. Dat zou wel erg ongastvrij klinken. Morgen eerst maar weer naar café Averechts. Ik ben benieuwd of mijn kennissen van vorige week: Herman en Lida er weer zijn. Het heeft wel zin wat ik onderneem, sinds jij er niet meer bent, al vult het de leegte niet op en voel ik er weinig bij. Misschien ben ik door de afleiding wel iets minder verdrietig.

Sporten
Over iets ondernemen gesproken: gisteren heb ik voor het eerst een half uur op de ligfiets gezeten met het achterwiel op een rollerbank. Het werkte: ik voelde mijn bovenbeen- en kuitspieren goed en zelfs voor mijn buikspieren is het prima. Precies dat wat ik allemaal wil trainen. Voor het eerst van mijn leven doe ik dus iets aan sport. Klein probleem is dat de rollerbank vrij veel lawaai maakt, dus als alle buren buiten in de tuin zitten, moet ik er misschien mee naar het Wilheminapark gaan. Of ik moet de rollerbank en achterwiel in de schuur parkeren. Maar mijn schuurtje is zo klein dat in elk geval de stadsfiets eruit moet en misschien nog wel meer. Ik zal het zien, morgen.

Vlinderkaart
Heb vandaag een vlinderkaart geschreven voor de verjaardag van je kleindochter Lyra. Ik heb geprobeerd een beetje te schrijven, zoals jij dat zou doen en het helemaal uit jouw naam gedaan. Heb bijvoorbeeld gevraagd hoe het met haar promotie-onderzoek gaat, want dat wilde jij als oma vast graag weten. Ook heb ik nog gerefereerd aan de ‘duwrollator’, zoals jij de rolstoel noemde, waarmee jullie geregeld op stap gingen. Ik ga ook nog kaarten sturen aan je kleinkinderen Vela en Flynn en daarna zie ik verder. Ik ben ermee begonnen in september vorig jaar ter gelegenheid van de zeventigste verjaardag van je jongste broertje Wim, maar ik schat in dat hij weinig behoefte heeft aan zulke familiaire attenties. Of ik volgend jaar weer al je kleinkinderen bedenk met een kaart, hangt van de reacties af.

Ik ben blij dat ik je nog geschreven heb vandaag, ma.

Truste, Tuur

PS: Heb van de huisarts corticosteroïdezalf gekregen tegen de eczeem op mijn onderarmen. Het helpt niet of nauwelijks, zeker niet tegen de jeuk. Het beste werkt nog de coolinggel van de drogist met iets van eucalyptus erin.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *